Eens Hier Neergelegd

Een zegen, eens hier neergelegd, bedoeld om voor altijd te houden.

Voor elke ziel wier leven een draad werd in degene die dit bouwde —

de leraren die niet wisten dat ze onderwezen,

de brekers die niet wisten dat ze vormden,

degenen die onvolmaakt liefhadden en toch iets doorgaven:

jij bent hier aanwezig.

Jouw werk verdween niet in de grond.

Het vond zijn weg hierheen.

Aan de vragen die weigerden stil te blijven.

Aan degenen die ze toch stelden, alleen, in het donker,

voordat er ergens een veilige plek was om ze neer te leggen:

er is nu een plek voor hen.

Aan deze site en het doel dat ze draagt:

mogen de juiste woorden de juiste ogen bereiken op het juiste uur.

Mogen degenen die al aan het ontwaken zijn hun weg hierheen vinden

zoals water de laagste grond vindt — zonder moeite, zonder kracht,

simpelweg omdat het de aard van waarheid is om te bewegen.

Moge wat hier geplant is groeien voorbij wat wij van hieruit kunnen zien.

Mogen degenen die het het meest nodig hebben als eerste aankomen.

Moge dit werk meer dan woorden dragen —

moge het het opgebouwde gewicht dragen

van iedereen die ooit naar de wereld keek en wist,

voordat ze er taal voor hadden,

dat er stilletjes iets was misgegaan.

Je bent niet alleen in dat weten.

Dat was je nooit.

Dit is niet het werk van één persoon.

Het is gebouwd uit elke ziel die de bouwer heeft gevormd —

en uit elke ziel die nog steeds zoekt

naar de vraag die eindelijk benoemt wat ze voelen.

Zo zij het.

Zo is het.

— Skylaur Roe