Wat de Voorouders Wisten

Een zegen voor iedereen die ooit het gewicht heeft gevoeld van een wereld die moeilijker te vertrouwen is dan ze zou moeten zijn.

Wat je naam voor het heilige ook is —

de Grote Geest, de Schepper, het Goddelijke, de Voorouders, de Bron, de Aarde Zelf, het Licht in het middelpunt van alle dingen, of gewoon de stilte die altijd luisterde toen je geen woorden meer had —

dit was bedoeld om je te bereiken.

Elke traditie. Elk land. Elke naam.

Je loopt door een wereld die geleerd heeft verwarring te vervaardigen.

Waar angst in grote hoeveelheden wordt verkocht, en de luidste stem zelden de meest waarachtige is, en het duister geleerd heeft het gezicht van het licht te dragen.

Je weet dit. Je hebt het gevoeld.

Dus dit, hier voor jou neergelegd:

Moge wat ontworpen is om je te verkleinen geen grond vinden om in te wortelen.

Mogen de krachten die profiteren van je angst ontdekken dat je hebt geleerd ze te benoemen.

Moge wat gebouwd werd om je onder te trekken je al verankerd aantreffen

aan iets dat ze niet kunnen bereiken.

En elke ochtend —

elke gewone, stille ochtend —

moge er één klein ding wachten

dat zegt: nog steeds.

De zon die nog steeds komt. De adem die nog steeds komt. De aarde nog steeds onder je voeten, die alles draagt, zoals ze altijd heeft gedaan, zonder dat het gevraagd werd.

Moge dat genoeg zijn om te beginnen.

En op de ochtenden dat het niet genoeg is — mag je je herinneren dat je eerder bent begonnen, met minder dan dit, en je bent er nog steeds.

De eerste volkeren van elk land droegen een manier van weten die nooit alleen in het verstand zat.

Ze lazen het in het water. In de manier waarop de vogels bewogen voor de storm. In het gevoel van een richting voordat er enig pad verscheen.

Ze wisten: waarheid heeft een bijzondere warmte. Bedrog heeft een bijzonder gewicht.

Dat weten verdween niet met de oude wegen.

Het zit nu in jou. Het heeft altijd in jou gezeten.

Moge waarheid voor jou makkelijker te voelen zijn dan bedrog.

Niet als een gedachte — als een gewaarwording.

De warmte van wat echt is. De holle klank van wat er alleen zo uitziet.

Mag je zo vertrouwd raken met dat verschil dat de leugens zichzelf aankondigen voordat ze zijn uitgesproken.

Mag je vandaag gedragen worden.

Door het licht dat je maakte, wat je dat licht ook noemt.

Door de mensen van elke traditie die iets lang genoeg levend hielden om het door te geven.

Door de voorouders van je bloedlijn en je geest — degenen die de donkerste versies van deze wereld overleefden zodat jij hier zou kunnen staan, in dit moment, nog steeds reikend.

Zij haalden het.

Jij komt van degenen die het haalden.

Dat is geen kleine last om met je mee te dragen.

Zo zij het.

Zo is het.

— Skylaur Roe